ارتودنسی دندان یکی از شاخه های دندان پزشکی است که با مشکل جایگیری نادرست دندان ها در دهان سر و کار دارد. ممکن است یک شخص دچار ازدیاد و شکستگی دندان و انحراف فک شده باشد و یا فک بالا یا پایین شخص جلو آمده باشد، که این موارد باعث به وجود آمدن مشکلاتی در غذا خوردن یا حرف زدن می شوند. در چنین مواردی، پیشنهاد می شود از ارتودنسی دندان استفاده شود تا به آرامی جایگیری دندان ها در دهان صاف تر یا مرتب تر شود. اگر شخصی بخواهد لبخند زیباتری داشته باشد، می توان از ارتودنسی برای اهداف زیبایی نیز استفاده کرد. در این روش درمان، با استفاده از بریس دندان یا تجهیزات دیگر، فشار آرامی به دندان ها وارد می شود و پس از چندماه یا چند سال، این فشار می تواند دندان ها را در جای مناسب خود قرار دهد. برای انجام ارتودنسی در تهران می توانید به مطب دکتر امیر محمدی ، بهترین متخصص جراحی فک در تهران مراجعه فرمایید.

 

ارتودنسی دندان - دکتر محمدی

 

چه کسانی ممکن است به ارتودنسی دندان نیاز داشته باشند؟

هر فرد ممکن است با بدجفتی دندان به دنیا آید، به طوری که ردیف دندان های بالا با ردیف دندان های پایین در یک راستا قرار نگیرند. و یا ممکن است در طول زمان به علت آسیب دیدگی یا عادت های غلط مثل مکیدن شست در بچگی، به آن دچار شود. مشکل هرچیزی که باشد، مهم است که سریعا آن را حل کرد. بدجفتی دندان می تواند در مدت زمان طولانی، باعث بروز مشکلات دهانی مثل فشار به عضلات، درد و شکستگی دندان شود. تمیز کردن دندان های نامرتب به مراتب سخت تر است و به همین خاطر، احتمال پوسیدگی و ابتلا به بیماری های مربوط به لثه افزایش می یابد.

اولین مرحله ی درمان، دسترسی به جایگاه دندان ها و پیش بینی اینکه در طول زمان چه تغییری خواهند کرد، می باشد. بهترین دکتر ارتودنسی در تهران با بررسی سوابق مربوط به دندان ها، تصویربرداری X-ray و یا استفاده از مدل گچی، تشخیص می دهند که فرد نیاز به ارتودنسی دارد یا خیر.

مزایای ارتودنسی

ارتودنسی دندان به این علت اهمیت دارد که بی نظمی دندان ها یا جایگیری نامناسب آن ها می تواند منجر به بالا رفتن خطر التهلاب لثه و خرابی دندان شود. بدجفتی می تواند باعث شود مسواک زدن سخت و نخ دندان کشیدن دردناک شود، که این موضوع باعث می شود بهداشت دهانی در این مناطق خاص کمتر باشد، در این صورت سلامت دهان به خطر می افتد. ارتودنسی دندان یک درمان موثر است که در موارد ذیل استفاده می شود:

  • بستن فاصله ی بین دندان ها
  • اطمینان از اینکه فک و دندان به درستی در جای خود قرار گرفته اند
  • صاف کردن دندان های نامرتب
  • بهبود عملکرد دندان (مثل غذا خوردن و حرف زدن)
  • درمان بدجفتی دندان
  • افزایش اعتماد به نفس
  • کاهش خطر پوسیدگی دندان که به علت جمع شدن باقی مانده ی غذا بین دندان ها رخ می دهد
  • کاهش خطر آسیب دیدن لثه ها به علت جلو بودن یکی از فک ها و بدجفتی دندان ها
  • اصلاح ازدیاد دندان و مرتب کردنشان
  • اصلاح شیوه ی گاز گرفتن، به طوری که جلو و عقب دندان ها همزمان روی هم قرار بگیرند
  • کاهش خطر آسیب به دندان های اساسی

چه زمانی می توان از ارتودنسی دندان استفاده کرد؟

ارتودنسی دندان معمولا زمانی که تمام دندان های شیری با دندان های دائمی جایگزین شده باشند، انجام می شود. در کودکان معمولا پس از ۱۲ سالگی این اتفاق می افتد، ولی اغلب انجام ارتودنسی بستگی به این دارد که چندتا از دندان های شیری جایگزین شده اند یا رشد فک و صورت به چه حدی رسیده باشد. ارتودنسی برای بزرگسالان می تواند در هر سنی انجام شود. اما گزینه های درمان محدود است. درمان تا وقتی که شخص بهداشت دهانی مناسب نداشته باشد انجام نمی شود، چون درمان می تواند باعث افزایش ریسک پوسیدگی دندان و مشکلات لثه شود.

دستگاه های ارتودنسی

در ارتودنسی با استفاده از براکت های دندان، جایگیری دندان ها انجام می شود. روش درمان قطعی، با توجه به مشکل دندان ها انجام می شود. امروزه براکت ها کوچک تر از قبل هستند و افراد کمی متوجه آن ها می شوند. برای اصلاح جایگاه دندان ها، از چهار نوع دستگاه استفاده می شود:

بریس های ثابت: بریس هایی که با چسب به جلوی دندان ها می چسبند و با سیم بهم متصل می شوند. بریس های ثابت، معمول ترین روش برای ارتودنسی دندان هستند. چند روز پس از نصب بریس ها، فرد قادر خواهد بود تا محدوده ی نرمالی از غذاها را مصرف کند. ولی باید از خوردن خوراکی های خاصی مثل تافی ها، شیرینی ها سفت و نوشابه های گازدار پرهیز شود تا از آسیب به دندان جلوگیری شود. این دستگاه ها اغلب از جنس فلز هستند، به همین خاطر روی دندان ها جلب توجه می کنند. برخی از دندان پزشکان از بریس های شفاف یا سرامیکی استفاده می کنند، یا اینکه آن ها را پشت دندان ها نصب می کنند.

بریس های جدا شدنی (متحرک): معمولا از جنس پلاستیکی هستند که سقف دهان را پوشش می دهند و به بعضی دندان ها متصل می شوند. این روش تنها می تواند دندان ها را به شکل محدودی حرکت دهد. این بریس ها می توانند برای رفع مشکلات کوچک استفاده شوند، یا به عنوان بخشی از درمان بریس ثابت باشند. گاهی اوقات نیز برای جلوگیری از مکیدن شست توسط کودکان استفاده می شود. این نوع از دستگاه فقط برای تمیز کردن یا احتیاط در طول برخی فعالیت های خاص، از دهان خارج شوند.

ارتودنسی فانکشنال: معمولا یک جفت بریس پلاستیکی هستند که بهم متصل هستند یا طوری طراحی شده اند که با هم تعامل داشته باشند و هم در دندان های بالایی و هم پایینی قابل استفاده باشند.این نوع ادستگاه برای رفع مشکلات مربوط به جایگاه فک و دندان های بالا و پایین استفاده می شود. بیشتر افراد باید در تمام مدت از آن ها استفاده کنند، اگر به شکل مناسب استفاده نشوند، ارتودنسی دندان جواب نمی دهد. ممکن است برای تمیز کردن دندان ها یا غذا خوردن، این براکت ها از دندان جدا شوند.

هدگیِر: هدگیر از دستگاه های ارتودنسی دندان نیست، ولی می تواند همراه دیگر دستگاه ها استفاده شود. هدگیر برای اصلاح جایگاه دندان های عقبی، زمانی که دندان های جلویی در حال درمان هستند، استفاده می شود. اغلب افراد نیاز دارند هدگیر را در طول شب استفاده کنند. در حین استفاده از هدگیر، فرد قادر به خوردن و نوشیدن نخواهد بود.

نگهدارنده های ارتودنسی

نگهدارنده ها در پایان دوره استفاده می شوند و دندان های مرتب شده را زمانی که لثه و استخوان فک به جایگاه جدید خود عادت می کنند، در جای خود نگه می دارند. نگهدارنده ها می توانند جدا شوند یا ثابت بمانند.

طول درمان ارتودنسی دندان

طول درمان به این بستگی دارد که مشکل تا چه حد پیچیده باشد. ولی معمولا بین ۱۸ تا ۲۴ ماه است. زمانی که درمان پایان یابد، شاید شخص مجبور شود از براکت نگهدارنده استفاده کند. این نوع از براکت معمولا جدا شونده هستند و باید هر شب استفاده شود تا دندان ها در جای خود باقی بمانند. این براکت ها معمولا حداقل به مدت دوازده ماه استفاده می شوند، ولی در کل مدت زمان استفاده بستگی به توصیه بهترین دکتر ارتودنسی تهران  شما دارد. گاهی اوقات یک سیم نازک ممکن است به صورت موقت پشت دندان ها قرار بگیرد تا دندان ها در جای خود باقی بمانند.

مراقبت از دندان ها در طول درمان ارتودنسی

یکی از مشکلات معمول ارتودنسی دندان، ایجاد لکه های سفید روی دندان است که نشانه ی اولیه ی پوسیدگی دندان می باشد. این اتفاق زمانی می افتد که اسید از پلاک دندان، که روی دندان و اطراف براکت تشکیل می شود، تولید می شود. پس مسواک زدن و نخ دندان کشیدن، اهمیت ویژه ای دارد.

تمیز کردن دندان ها و براکت ها می تواند زمان بر باشد، ولی این کار می تواند از ایجاد لکه های دائمی روی دندان ها، زمانی که براکت ها برداشته می شوند، جلوگیری کند. برای بسیاری از افراد، تمیز نگه داشتن دندان ها و لثه در طول درمان مشکل است، برای همین لازم است مدت زمان بیشتری را صرف مسواک زدن کنند.

پزشک ممکن است خمیردندانی با فلوراید بالا، یا شوینده ی دندان حاوی فلوراید به شما توصیه کند تا ریسک پوسیدگی دندان کاهش یابد. از غذاهای شیرین و نوشابه های گازدار نیز باید پرهیز شود.

پس از انجام ارتودنسی دندان، باید از گاز زدن خوراکی های سفت مثل یخ و آجیل، و خوراکی های چسبناک مثل آدامس یا تافی خودداری کرد، چون ممکن است براکت ها شل شوند، سیم ها کج شوند و حتی براکت ها از روی دندان کنده شوند.

خطرات ارتودنسی دندان

یکی از مهم ترین ریسک های ارتودنسی، نرسیدن به نتیجه ی دلخواه از درمان است. هرچند در بیشتر موارد، مزایای درمان از معایب و خطرات آن بیشتر است. برخی از این خطرات شامل موارد ذیل می شوند:

پوسیدگی دندان: این اتفاق زمانی می افتد که مناطق اطراف براکت ها تمیز نگه داشته نشوند و اطراف آن ها پلاک تشکیل شود (مخصوصا زمانی که مصرف شکر بالا باشد).

انحلال ریشه های دندان: حرکت و بهم بستن دندان ها می تواند باعث بروز این مشکل شود.

از دست دادن سلامت لثه: این مشکل نیز به علت استفاده از براکت، در برخی افراد ایجاد می شود. براکت و ارتودنسی دندان می تواند خطر ابتلا به التهاب و بیماری های مربوط به لثه را افزایش دهد.

نتیجه درمان ارتودنسی

احتمالا پس از ۱۸ تا ۲۴ هفته، نتایج خوبی از ارتودنسی دندان به دست می آید. در این مدت فرد باید:

  1. از لثه و دندان ها مراقب به عمل آورد
  2. بنا به دستور پزشک از براکت ها استفاده کند
  3. از توصیه های پزشک برای غداها و نوشیدنی ها، پیروی کند
  4. هر شب از نگهدارنده ی ارتودنسی دندان استفاده کند تا به نتیجه ی مطلوب دست یابد

بدون نظر

دیدگاهتان را بنویسید